“মিতব্যয়িতা” (Economy of words) হৈছে লিখন কলাৰ এক গুরুত্বপূর্ণ নীতি, যাৰ অর্থ হৈছে — যিমান কম শব্দৰে সম্ভব, সিমান স্পষ্টভাৱে আৰু প্রভাবশালীভাৱে ভাব প্রকাশ কৰা।
এই নীতি অনুসৰি:
- অপ্রয়োজনীয় শব্দ বর্জন — যিবোৰ শব্দ বা বাক্যাংশ বাক্যৰ অর্থত কোনো নতুন কথা যোগ নকৰে, সেইবোৰ আঁতৰাই থোয়া হয়। যেনে, “সম্পূর্ণভাৱে নিঃশেষ” (নিঃশেষ শব্দটোৱেই সম্পূর্ণ ভাব বহন কৰে) — ইয়াত “সম্পূর্ণভাৱে” শব্দটো অপ্রয়োজনীয়।
- পুনৰাবৃত্তি এৰাই চলা — একেটা ভাব বা তথ্য বিভিন্ন শব্দৰে বাৰে বাৰে কোৱাৰ পৰিবর্তে, ইয়াক এবাৰতেই স্পষ্টকৈ কৈ দিয়া হয়।
- সৰল, প্রত্যক্ষ বাক্য গঠন — দীর্ঘ, জটিল বাক্যৰ পৰিবর্তে চুটি, সোজা বাক্যৰে ভাব প্রকাশ কৰাটোৱেই অধিক প্রভাবশালী।
- প্রতিটো শব্দই কাম দিব লাগে — লিখনিৰ প্রতিটো শব্দৰ এক নির্দিষ্ট উদ্দেশ্য থাকিব লাগে; যদি এটা শব্দ আঁতৰ কৰিলেও বাক্যৰ অর্থত কোনো পার্থক্য নপৰে, তেন্তে সেই শব্দ অপ্রয়োজনীয়।
কিয় গুরুত্বপূর্ণ:
মিতব্যয়িতাৰে লিখা লিখনি পঢ়িবলগীয়া হয় সহজ, বেগী, আৰু শক্তিশালী। পাঠকৰ ধ্যান নষ্ট নহয়, আৰু মূল ভাবটো স্পষ্টভাৱে পাঠকৰ মনত পৰে। বিখ্যাত লিখকসকলে সদায় কৈ থাকে — “যদি এটা বাক্য কমকৈ কব পাৰি, তেন্তে বেছি শব্দ ব্যৱহাৰ নকৰিব।”