বহাগ বিহু উপলক্ষে এখন সুন্দৰ, সাধাৰণ আৰু সভা/বিদ্যালয়ত ক’ব পৰা ভাষণ আপোনালোকৰ আগত আগবঢ়োৱা হ’ল,(আপোনালোকে নিজৰ ব্যক্তিতৰ লগত খাপ খুৱাই, গাওঁ/বিদ্যায়ল বা যিকোনো ঠাইত ভাষণ দিব পৰাকে আগবঢ়োৱা হৈছে।)
শ্ৰদ্ধেয় সভাপতি মহোদয়,
মাননীয় অতিথিসকল,
আদৰণীয় শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীসকল
আৰু মোৰ মৰমৰ বন্ধুসকল—(আপোনালোকে গাওঁৰ গাওঁবঢ়া, গণ্য মান্য ব্যক্তি আদি সন্মান জনায় আৰম্ভ কৰিব পাৰে)
আপোনালোক সকলোকে মোৰ আন্তৰিক প্ৰণাম আৰু ৰঙালী বহাগ বিহু আৰু অসমীয়া নৱবৰ্ষৰ হিয়াভৰা শুভেচ্ছা জনাই মোৰ এই দু-এটা কথা আৰম্ভ কৰিছোঁ।
বহাগ বিহু অসমীয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু আনন্দৰ উৎসৱ। ই কেৱল এটা উৎসৱ নহয়, ই অসমীয়াৰ প্ৰাণ, সংস্কৃতি আৰু পৰিচয়। বহাগ মাহৰ আগমনৰ লগে লগে প্ৰকৃতিও যেন নতুন সাজ পিন্ধে। সেউজীয়া পথাৰ, গছ-গছনিৰ নতুন পাত মেলা, চৰাইৰ কুলাহল—সকলোতে আনন্দৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি হয়।
বহাগ বিহু হৈছে নতুন বছৰ আৰু নতুন জীৱনৰ আৰম্ভণি, যাক অসমৰ নৱবৰ্ষ বুলিও কওঁ। এই সময়তে কৃষকে নতুন আশাৰে পথাৰলৈ নামি পৰে। গৃহস্থই ঘৰ-দুৱাৰ চাফ-চিকুণ কৰে। ডেকা-গাভৰুয়ে বিহু নাচে, বিহু গীতেৰে মন আনন্দিত কৰে। ঢোল, পেঁপা, গগনা আদিৰ সুৰে গাঁও-ঘৰ মুখৰিত কৰি তোলে।
বহাগ বিহুৰ লগত জড়িত আমাৰ বহুতো পৰম্পৰা আছে—গৰু বিহু, মানুহ বিহু, হুঁচৰি, বিহু নাচ-গীত। এই সকলোবোৰে আমাক শিকাই একতা, ভ্ৰাতৃত্ব আৰু প্ৰকৃতিৰ সৈতে মিলি চলাৰ শিক্ষা।
আজিৰ আধুনিক যুগতো আমি আমাৰ এই মূল্যবান সংস্কৃতি পাহৰি যোৱা উচিত নহয়। নতুন প্ৰযুক্তিৰ সৈতে আগবাঢ়ি গৈয়ো নিজৰ ভাষা, সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰা সংৰক্ষণ কৰাটো আমাৰ সকলোৰে দায়িত্ব।
মোৰ ভাষণৰ শেষত, মই আপোনালোক সকলোৰে জীৱনত নতুন বছৰটোৱে যেন সুখ, শান্তি, সমৃদ্ধি আৰু সফলতা কঢ়িয়াই আনে—এই কামনা কৰিছোঁ।
জয় আই অসম
ধন্যবাদ।