অসমীয়া কবিতা নতুন
কাইলৈৰ দলং আশা ক্ষন্তেকীয়া সপোন নহয়,নতুবা জোৱাৰৰ ওপৰত কোনো ইচ্ছা।খাদটো পাৰ হৈ যোৱা দলংখনেই,যেতিয়া ৰাস্তাটো আন্ধাৰ আৰু বহল হয়। ভগ্ন হৃদয়ত ৰৈ থাকে,বৰষুণৰ আঁৰত এটা জিলিকনি,এটা ফুচফুচানি কোমল, তথাপিও যথেষ্ট শক্তিশালীআকৌ ঘৰলৈ মাতিবলৈ। প্ৰতিটো নিস্তব্ধ উশাহৰ ভিতৰতে ই বাঢ়ি যায়,হিমায়িত মাটিত এবিধ বীজ—অপেক্ষা, ধৈৰ্য্য, ঠাণ্ডাৰ মাজেৰে,যেতিয়ালৈকে বসন্ত বিচাৰি নাপায়। গতিকে যেতিয়া ৰাতিটো দীঘলীয়া আৰু গভীৰ … Read more