শিক্ষা

       দেশ দুখনৰ মাজত দেখা দিয়া এটি দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যা হৈছে ভাৰতৰ পৰা যোৱা অৰ্থাৎ শ্ৰীলংকাত বসবাস কৰি থকা তামিলসকলক লৈ সৃষ্টি হোৱা সমস্যা। শ্ৰীলংকাত বাস কৰা সিংহলি সংখ্যাগৰিষ্ঠতাই ৰাজনীতি শক্তিক পৰিচালনা কৰি আহিছে। এই ক্ষেত্ৰত তামিলসকলৰ খুউব কম সংখ্যকহে দেশখনৰ নাগৰিকত্ব প্ৰদান কৰিছে। ফলত ভাৰত বংশোদ্ভুত বহুসংখ্যক লোকেই ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰি ভাৰত-শ্ৰীলংকাৰ মাজত বিৰোধৰ সংঘাতপূৰ্ণ … Read more

       ভাৰত আৰু চীন দেশৰ মাজত উমেহতীয়া ভৌগোলিক সীমাৰ সম্বন্ধ অতীজৰে পৰা আছে। ব্ৰিটিছৰ পৰা মুক্ত হৈ ভাৰতে স্বধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত চীনৰ সৈতে যথেষ্ট সুসম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিছিল। ভাৰতবৰ্ষই ১৯৫০ চনত কোৰিয়ান যুদ্ধৰ সময়ত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাত চীনক আক্ৰমণকাৰী হিচাপে ঘোষণা কৰাত ভাৰতে এই প্ৰস্তাৱৰ বিৰুদ্ধে ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰিছিল। ১৯৪৫ চনত ভাৰতে চীনৰ লগত বিখ্যাত … Read more

       ছোভিয়েট ৰাছিয়াৰ পতনৰ পিছৰে পৰা ভাৰত আৰু ৰাছিয়াৰ মাজত এক সুসম্পৰ্ক চলি আহিছে। ভাৰত আৰু ৰাছিয়াৰ পাৰস্পৰিক সম্বন্ধ বিশ্বাস আৰু উমেহতীয়া আদৰ্শৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। ভাৰতবৰ্ষ আৰু ৰাছিয়াৰ বহু মেৰু সম্পন্ন বিশ্ব শৃংখলাৰ বাবে এক পৰিকল্পনা যুগুত কৰিছিল। ২০০১ চনত স্বাক্ষৰ কৰা ভাৰত ৰাছিয়াৰ কৌশলগত চুক্তি, ২০০১ ৰ অংশ হিচাপে ভাৰতবৰ্ষ আৰু ৰাছিয়াই প্ৰায় ৮০ … Read more

       ভাৰবৰ্ষৰ অতীত শিক্ষা ব্যৱস্থা পৰিচালনাৰ বাবে কোনো বিশেষ শিক্ষা কৰ্তৃপক্ষ নাছিল আৰু শিক্ষাৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিবৰ বাবে কোনো শিক্ষা বিষয়াও নাছিল। সেই সময়ত কিছুমান বিদ্যান ব্যক্তিয়ে নিজ গৃহতে ছাত্ৰশালা স্থাপন কৰি ছাত্ৰসকলক শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল। ছাত্ৰ সকলে গুৰুগৃহত গুৰুৰ তত্ত্বাবধানত শিক্ষা লাভ কৰিছিল। গুৰুৱে ছাত্ৰসকলক নিজৰ ল’ৰাৰ দৰে মৰম কৰিছিল আৰু জীৱনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় … Read more

শিক্ষা বুলিলে দেশ, মন আৰু আত্মাৰ সামূহিক বিকাশকে বুজা যায়। শিক্ষাৰ ব্যাপক অৰ্থত জন্মৰ পৰা মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তলৈ লাভ কৰা প্ৰতিটো অভিজ্ঞাকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। সংকীৰ্ণ অৰ্থত শিক্ষা বুলিলে উদ্দেশ্য প্ৰণোদিতভাবে, নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট পাঠ্যক্ৰমৰ জ্ঞান দিয়াকে বুজা যায়। কাৰোবাৰ বাবে শিক্ষা হৈছে অভিজ্ঞতা আহৰণ। অন্য এজনৰ মতে শিক্ষা হৈছে পৰিৱেশৰ লগত খাপ খাব পৰা … Read more

       ১৮৭২ চনত গোলাঘাটৰ অন্তৰ্গত গৌৰাংগ সত্ৰত জন্ম লাভ কৰা, হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ পিতৃৰ নাম আছিল ডম্বৰুধৰ গোস্বামী। নগাঁৱত শিক্ষা লাভ কৰা সময়তে গুণাভিৰাম বৰুৱা, ভোলানাথ দাস, ৰত্নেশ্বৰ মহন্ত আদিৰ সান্নিধ্যত সাহিত্য-চৰ্চাৰ বাউতি বাঢ়ে। ‘আসাম বন্ধু’ কাকততে তেওঁ পানতে কবিৰূপে পৰিচিত হয়। হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী গোস্বামী কলিকতাত চাৰি বছৰ পঢ়ি ডিগ্ৰী নোলোৱাকৈ ঘুৰি আহি প্ৰথমে মাটিৰ হাকিম … Read more

       খ্ৰীষ্টিয় চতুৰ্দশ শতিকা, অৰ্থাৎ প্ৰাক্ শংকৰী যুগৰ যিসকল উল্লেখযোগ্য কবিৰ নাম পোৱা যায় তাৰ ভিতৰত অন্যতম কবি হ’ল হেম সৰস্বতী। হেম সৰস্বতী পুৰুষানুক্ৰমে পণ্ডিত বংশৰ লোক। তেওঁৰ পিতৃ ৰুদ্ৰ সৰস্বতীও সংস্কৃতজ্ঞ আছিল। সৰস্বতী উপাধি পাণ্ডিত্যৰ পৰিচায়ক। হেম সৰস্বতীয়ে কমতাধিপতি দুৰ্লভনাৰায়ণৰ ৰাজ্যত আৰু সম্ভৱতঃ তেওঁৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰি ‘প্ৰহ্লাদ চৰিত্ৰ’ আৰু ‘হৰ-গৌৰী সংবাদ’ ৰচনা কৰে। … Read more

       অসমৰ এগৰাকী সুপণ্ডিত তথা প্ৰাচ্যতত্ত্ববিদ ড৹ বিৰিঞ্চিকুমাৰ বৰুৱাৰ জন্ম হয় নগাঁৱৰ বিখ্যাত খৰঙী বৰুৱা পৰিয়ালত ১৯১০ চনত। নগাঁৱতে স্কুলীয়া শিক্ষা শেষ কৰি কলিকতাৰ পৰা তেওঁ সুখ্যাতিৰে বি এ পাছ কৰে। ইয়াৰ পিছত কিছুদিন শিক্ষকতা কৰি পুনৰ কলিকতালৈ যায় আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পালি ভাষাত এম এ আৰু লগতে আইন পৰীক্ষাও পাছ কৰে। তেওঁ কলিকতা … Read more

       সাধাৰণতে সাহিত্য বুলিলে কিছুমান কিতাপক বুজায়। কিন্তু কিতাপ মাত্ৰেই মানুহক আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে, সেইখনকহে সাহিত্য বুলিব পাৰি। সাহিত্যই সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহকে আনন্দ দিব পাৰে। যিবোৰ কিতাপে কেৱল কোনো নিৰ্দিষ্ট শ্ৰেণীৰ লোককহে আনন্দ দিয়ে, যিবোৰ কিতাপ সাহিত্যৰ ভিতৰত নপৰে। সাহিত্যৰ সম্বন্ধ ঘাইকৈ মানুহৰ জীৱন আৰু কাৰ্যাৱলীৰ লগত। গতিকে ভাষাৰ মাধ্যমেৰে জীৱনৰ প্ৰকাশেই হ’ল সাহিত্য।        … Read more

       অসমৰ অন্যতম ভাষাতত্ত্ববিদ সু-সাহিত্যিক ড৹ উপেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামীৰ জন্ম হয় বৰ্তমানৰ নলবাৰী জিলাৰ নলবাৰী স্ত্ৰত ১৯২৩ চনত। অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ প্ৰথমে ডিব্ৰুগড় কানৈ মহাবিদ্যালয় আৰু পিছত কটন মহাবিদ্যালয় অধ্যাপনা কৰে। পিছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত অসমীয়া বিভাগত যোগদান কৰি সেই বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক পদৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।        অসমীয়া … Read more